ah bir yazar olsam

“İnsanların güzel ruhlara, nazik kalplere ve iyi enerjiye inanmasının sebebi sen ol. İyi bir insan olmaktan vazgeçme” … Kalbime dokundu bugün gördüğüm bu “İyi Cümle” den alıntı söz. Uzun uzun düşündüm. İyiye inanmanın sebebi olmak ne büyük bir mutluluk.

İyi olmak…Kalbinde bin bir farklı duyguyu barındırmak… Vicdanlı olmak mesela, olanda iyiyi görebilmek, güzel şeylere niyet edebilmek, adaletli olmak, azimli olmak, mücadeleci olmak…Sevmek…Kelebeği sevdiğin kadar salyangozu, begonvili olduğu kadar sardunyayı…Kalpten sevmek bir çocuğun sana ışıl ışıl bakan gözlerini…

İnsanın içinde ne varsa dışına da o görüntü yansır bence. İçi ışıl ışıl olan biri etrafına ışık saçar…Seven biri yayar o güzel, tertemiz enerjiyi etrafına. Fark edemeden etkisi altında kalır çevre. Peri tozu gibi…Etrafa serpiştirirsin, sonra bir bakmışsın sevgi yayılmış.

Yüzde yüz başarı vaat etmiyoruz tabi ki… Peri tozunun pas geçtiği kişiler de olur elbet. Nedense bazı bedenlere dokunmamayı tercih eder peri tozu. Bırakalım onlar da öyle sürdürsünler yaşamlarını…Netice de bir denge de şart, değil mi? Gündüzü dengeleyen bir gece, karayı dengeleyen bir ak…Ying ve yang…

Dengeye inanırım inanmasına da yine de aklım almaz. Dışarıya yansıyan öfkenin içerideki o karanlık haline şekil bulduramam zihnimde. Nasıl bir duygu eksikliği vicdanı alır ki bir insanın bünyesinden? Adil davranmadığında nasıl uyur mesela? Olanda nasıl her zaman kötüyü görebilir? Hırslarının esiri olmayı nasıl göze alır? Her şeyden öte bir insanın kalbi sevgiye nasıl kapalı olur? Bilmez mi ki sevmek domino etkisi yaratır evrende? Sen seversen, diğeri de sever, sonra bir başkası daha başlar sevmeye…Derken bir bakmışsın her yer peri tozu😊