ah bir yazar olsam

Yarın benim doğum günüm😊Fazlaca gözlemlediğim, çokça analiz ettiğim, bunları yaparken de zihnimi ve kalbimi yorduğum bir dönemdeyim. İnsan takılır ya doğru bildiklerinin şaştığı, ama bunun normal karşılandığı anlar yaşarken. Çoğu şeye “Nasıl olur?” diye takılır, sonra bunun o anın normali olduğuna şaşırır, kendini bir yabancı gibi hissedersin. “Herkes doğruysa, her şey olması gerektiği gibi yaşanıyorsa, o zaman ben yanlışım.” diye düşünür dışında hissedersin kendini… Zaten “ya içindesindir çemberin ya da dışında…” değil miydi şarkı sözü sandığımız gerçekler…

İşte böyle derine doğru yüzdüğüm anlarındayken hayatımın, bugün masamda bekleyen güzel bir sürprizle bir gülümseme yayıldı yüzüme, duygusallaştım, burnumun direği sızladı, göz yaşım yanaklarımdan süzülmek üzere hazırlandı ki “Dur bir dakika” dedim kendime…Gülümse, sadece gülümse… Şefkatle sarıldım ruhuma.Canım… Ne çok ihtiyacı varmış meğer…

Masamda beni bekleyen sürprize döneyim.

“Congratulations on completing another trip around the sun!” …”Güneşin etrafında tamamlamış olduğun bir başka yolculuk için seni kutlarım!” Öyle keyifli , öyle muhteşem, öyle mucizevi geldi ki bu cümle kulağıma… Gerçekten de bir koca yıl, güneşin etrafında bir tur, upuzun bir yolculuk…Tamamladım ben o turu. İçinde neler var neler o turun: başarı, gözyaşı, sevinç, heyecan, hastalık, korku, endişe, sabır, mutluluk, inanç,şaşkınlık,kaygı…Böyle bir turu tamamladım, hem de yapılabilecek en iyi haliyle… “Kutla kendini, Derya”😊

Sürprizimde yazanlara geri döneyim:

“ Your positivity, guidance and kind heart enlightened my days and warmed my heart countless times.”…      “ Pozitif tavrın, rehberliğin ve ince kalbinle günlerim aydınlandı, kalbim sıcacık oldu”… Çemberin dışında hissettiğim zamanlarda bile olsa, birinin yüreğine dokunabilmek ne büyük bir mutluluk…

Mutluluğum, aldığım bir başka notla daha da katlandı bugün. Doğduğum güne atıfta bulunan çok sevdiğim bir arkadaşım demiş ki “ O günden sonra dünya gülmeye başlamış.” Nasıl iyi geldi “Hayatına giren herkese iyi geliyorsun, ilaç gibisin” cümlesi zihnimin bulanık, ruhumun bunalmış, sıkışmış hissettiği şu zamanda.

Sonra düşündüm… Çemberin dışındaki duruşumu… Sevgiyle, şefkatle, anlayışla dokunuşumu…Kararlılığımı… Kendimden emin değilsem sorgulayışımı, doğruyu bulana kadar emek verişimi, kendimden eminsem dimdik duruşumu…

Ve dedim ki “Canım Derya”… Derken bir an “Çocuk Derya” göründü. Beyaz elbisesi, kırmızı pabuçları ile, aynı gülümsemeye sahip Derya… Sarıldım ona. Sarıldı bana… Kalbinin atışını hissettim heyecanla… “Buradayım. Seninleyim. Kaç güzel tur tamamladın güneşin etrafında? Kaç tur daha var bilinmez; ama lütfen şunu hep hatırla: çemberin dışında hissettiğin anlar var ya — aslında tam da o anlarda merkezindesin hayatının. Bambaşka farkındalıklarla dolu, ama bu kez biraz daha huzurla dolu bir yaş olsun 47. Yeni yaşın, yeniden doğuş olsun. Bu defa biraz daha hafif, biraz daha kendine yakın, biraz daha çemberin “özü”nü temsil ettiğin bir tur olsun. Çünkü sen, sadece güneşin etrafında değil; bazı kalplerde de tur atıyorsun, iz bırakıyorsun…

İyi ki varsın…